Remato cunha poesía e unha lenda das
moitas que hai sobre as pontes:
"Que ben se soña, mozo ou vello
sentado á vosa orela
en tanto cantan os moiños
e alén das nubes quedas
do serán, na gaiola dos ceos,
unha a unha acéndense as estrelas...
¡Quezáis un día, pontes da miña
infancia,
volva a escoitar o melro á vosa
veira!...."
Trociño da poesía de
Xose
Otero Espasandin.
A Ponte Pedriña, que
está moi preto do muro do encoro das Cunchas no río Limia en
Ourense. Descoñezo o
autor da sensacional fotografía.
Efectivamente a ponte
parece o esqueleto dunha pantasma.
Nas épocas de seca
vese, como se fose o esqueleto dunha pantasma, o que queda da Ponte
Pedriña no encoro das Cunchas, a vella ponte romana que houbo no
concello de Bande, en Ourense, e que agora dorme baixo as augas. Por ela
pasaba a Via XVIII chamada tamén Itinerario de
Antonino e Vía Nova. A Ponte Pedriña foi declarada Monumento
Histórico-Artístico o ano 1944 e cinco anos despois, sen atender a tal
distinción, foi anegada baixo as augas.
A historia popular
é outra ben diferente. Un mozo de Santa Cruz rondaba unha moza da outra
beira do río. Para ir xunta dela tiña que cruzar polas poldras pero unha
enchente de auga que arroiba impediulle atravesar. O mozo botaba
xuramentos e maldicións, tantos e tan fortes que se presenteu o demo e
propúxolle un trato. Do acordado resultou que o demo comprometíase a
traballar toda a noite para construír unha ponte e o mozo, a cambio,
tería que entregarlle a alma cando morrese.
O mozo aceptou o trato e
o demo, en vindo a noite, púxose a facer a ponte. Traballou e traballou,
máis ao mencer aínda lle quedaba unha pedra por colocar. Por unha
pedriña non deu rematado a obra.
Contrariado polo contratempo o demo seica
dixo:
-Por culpa dunha pedriña
nunca me fuches pagada!
Vivirás sempre maldita
e morrerás afogada!
Aquela maldición
deulle nome á ponte. O máis curioso, porén, é que sen a pedra que lle
faltaba, a ponte foi de moita utilidade desde tempos romanos ata que os
argalleiros do encoro cumpriron a maldición.
El non será o demo tamén o que
constrúe os encoros?.
Nota: o texto anterior está
sacado do libro "A flor de auga" de Xosé Miranda e Antonio Reigosa.
Xerais. Un libro do 2006 no que se recopilan lendas de Galicia que
teñen relación coa auga. Merece a pena.
A versión desta
lenda foi feita polos autores a partir da lenda recopilada por Rosa
Martínez García na freguesía de Santa Cruz, Bande (Ourense) en 2001,
e publicada na revista virtual Setestrelo.
Saír.